Տարբեր ժողովուրդների առակներ

Ճանապարհ դեպի հարստություն

Ժամանակին ապրում էին երկու ընկերներ՝ Խուանը և Պեդրոն։ Պեդրոյին հանգուցյալ ծնողները կտակել էին մեծ հարստություն, իսկ Խուանը շատ աղքատ էր։
Մի առավոտ Խուանը եկավ իր ընկերոջ մոտ և հարցրեց․
– Ասա ինձ խնդրեմ, Պեդրո, կգտնվի՞ քեզ մոտ ավելորդ գերան։
– Կգտնվի,- պատասխանեց Պեդրոն,- իսկ քեզ ինչո՞ւ է պետք։
– Ես տուն եմ կառուցում և գերանների քանակը բավարար չէ։
– Եթե այդպես է վերցրու,- ասաց Պեդրոն,- վճարել հարկավոր չէ, ես քեզ այն նվիրում եմ։
Խուանը չունենալով ոչ մի կասկած վերցրեց գերանը և գնաց կառուցելու իր տունը։ Այն ստացվեց բավականին լավ, նույնիսկ ավելի բարձր քան Պեդրոյի տունը։
Պեդրոն լցվեց նախանձով, երբ տեսավ Խուանի նորակառույց տունը։ Գնաց Խուանի մոտ և ետ պահանջեց իր գերանը։
– Ինպե՞ս քեզ այն վերադարձնեմ,- ասաց Խուանը,- եթե ես այն տամ՝ տունս կփլուզվի։ Ուզո՞ւմ ես, ես քեզ կվճարեմ, կամ գյուղից քեզ նոր գերան կբերեմ։
-Ո՛չ,- պատասխանեց Պեդրոն,- ինձ միայն իմն է պետք։
Երկար վիճելուց հետ, Խուանը չկարողանալով համոզել Պեդրոյին բարկացավ և հայտարարեց․
– Չե՛մ վերադարձնի քո գերանը, և վե՛րջ։
– Տես Խուան, ես կբողոքեմ թագավորին։
– Խնդրե՛մ, կարող ես բողոքել։
– Եթե այդպես է, հաջորդ երկուշաբթի կգնանք թագավորի մոտ,- ասաց Պեդրոն։
– Երբ ցանկանաս։ Ես պատրաստ եմ։
Եկավ երկուշաբթին, և երկուսով պատրաստվում էին գնալ արքունիք։ Պեդրոն, ով ամբողջ կյանքում պաշտում էր փողը, իր հետ վերցրեց բավականին շատ արծաթե դրամներ։ Իսկ Խուանը չուներ գումար և ճանապարհի համար վերցրեց իր հետ խաշած բրինձ և ձուկ։
Խուանը բացեց իր սննդի փաթեթը և սկսեց ուտել։ Պեդրոն նույնպես քաղցած էր, սակայն ի՞նչ կարող էր գնել նա ճանապարհին։ Խուանը մեծահոգաբար հրավիրեց իր հետ ճաշելու, և նրանք երկուսով լավ ճաշեցին և շարունակեցին ճանապարհը։ Հասան արքունիք․
– Ի՞նչ հարցով եք եկել ինձ մոտ,- հարցրեց թագավորը։
– Ես եկել եմ Ձեզ մոտ Խուանից բողոքելու,- պատասխանեց Պեդրոն,- Նա վերցրել է իմ գերանը և չի ցանկանում վերադարձնել։
– Այդպե՞ս է եղել,- հարցրեց թագավորը Խուանին։
Խուանը թափահարեց գլուխն ու ավելացրեց․
– Սակայն երբ մենք գալիս էինք այստեղ, Պեդրոն կերավ իմ ուտելիքի մի մասը։
– Ահա և իմ որոշումը,- ասաց թագավորը,- Թող Խուանը վերադարձնի գերանը Պեդրոին, իսկ նա իր հերթին վերադարձնի Խուանին նրա ուտելիքը։
Այդ որոշմամբ նրանք վերադարձան ետ։ Հասնելով տուն Խուանը հանեց Պեդրոի գերանը, վերցրեց մի սուր ածելի և գնաց իր ընկերոջ տուն։
-Ահա և քո գերանը,- ասաց նա,- Իսկ հիմա, ես ցանկանում եմ վերցնել իմ բրինձը և ձուկը։
Պեդրոն վախեցավ և մռթմռթաց․
– Լավ կարող ես գերանը չվերադարձնել։
– Ոչ,- պատասխանեց Խուանը,- թագավորի որոշումը պետք է կատարել։
– Մի եղիր այդքան անսիրտ,- խնդրեց նա,- եթե դու հրաժարվես քո պահանջից, ես քեզ կտամ իմ կարողության կեսը։
-Ոչ,- ասաց Խուանը,- ինձ հարկավոր է միայն իմ բրինձն ու ձուկը։
Նա բռնեց Պեդրոյի ուսից և ածելին մոտեցրեց նրա որովայնին։
-Մի վնասիր ինձ,- վախից բղավես Պեդրոն,- ես կտամ քեզ իմ ամբողջ ունեցվածքը։
Այդպես Խուանը դարձավ գյուղի ամենահարուստ մարդը։

Թարգմանական նախագիծ

An Important Deed 

On Sunday evening I was at the swimming pool. I was getting dressed when I heard some voice. I could only understand that a nine-year-old girl was drowning. I dived into the pool and saved her. I even forgot that my friend Jack was waiting for me at the bar. When I finally arrived there he was still waiting for me. I explained the matter to him and he forgave me. After all, what are friends for.

Մի կարևոր արարք

Կիրակի երեկոյան, ես լողավազանում էի։ Հագնվում էի, երբ լսեցի ինչ-որ ձայն։ Միայն կարողացա հասկանալ, որ դա մի փոքր աղջիկ է խեղդվում։ Սուզվեցի և փրկեցի նրան։ Նույնիսկ մոռացել էի ընկերոջս մասին, որ սպասասրահում ինձ էր սպասում։ Երբ վերջապես ժամանեցի, նա դեռ սպասում էր։ Ես բացատրեցի ուշանալուս պատճառը և նա ներեց ինձ։ Ի վերջո ՝ ինչի համար են ընկերները։

 

 

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started